دلم گرفته!!      

                                         دلم تنگ و ناراحت از دلايي كه شكستم!!

             تمام عمر كوتاهم تلاش كردم آدم باشم اما انگار نيستم!! آره متاسفانه منم آدم نيستم!!
 

   مي خوام از همه حتي خدا كه بهش شك كردم عذر بخوام، از مادرم كه خيلي اذيتش كردم از پدرم كه خيلي

عذابش دادم، از كسايي كه تنهاشون گذاشتم در حاليكه قول داده بودم!!

                                                    از خودم كه فراموشش كردم!!
                                      

                                   اميدوارم كه همه منو ببخشن!؟

پ-ن: فعلا خداحافظ تا اینکه خودم و به یاد بیارم!!